Cür'A

Beni sınamayın, kaybederim.

Vahdetün şarâbından
Bir cür’A nûş ideyin
Enel-Hak çağıruben
Dâra gireyin Mevlâ

(Yunus)

Ana Sayfa
MaNaS
Arşiv
Abone ol (RSS)
Ask me anything
Rastgele gönderi

Free Tumble Themes at Hotlayouts2u.com

Ayrana eski muhabbetim kalmadı.

Sütün piçi!

Ne giyeceğini söylüyorlar, ne yiyeceğini, ne içeceğini. Ne okuyacağını, ne yapacağını, nasıl yapacağını hatta. Allah’tan ne düşüneceğine karış(a)mıyorlar. Zaten gerek kalmıyor. :) Daha özgürlükçüler hiç değilse yukarıdaki iş ve eylemlerin olumsuzunu çekerdiler. :)

Ayran

Kılık kıyafet konusunda ailenin görüşünü soran bir pusulayla geldi geçen gün. Serbest tercihimi “Ama baba!” tepkisiyle karşıladı. Okuldan ayar verilmiş gibi fakruzaruretten açtı bahsi. Hem öğrenciyle öğrenci olmayan karışırmış, giren çıkan belli olmazmış. Bazı arkadaşları iyi giyinecekken bazıları kötü ve ucuz şeyler giyeceklermiş… Olsun, çul çaput giy ama senin tercihin olsun-du; % 98 bize ne giydireceğimizi söyleyincilermiş. Çok şükür yüzde ikilikteyiz.

Tumblr Halkı!

Adınızla hesap açmış iseniz ya da ne bileyim kendi hâllerinize dair kimliğinizi aşikâr etme kaygısı duymadan fotoğraf koymuş iseniz kız-erkek ayrım yapmadan genelde beğeniyorum. Sanalda bile hasretini çektiğimiz şey “sahicilik”.

Bakın nasıl çalışıyorlar! Henüz 6. sınıf öğrencisi kızım birkaç zamandır bizden ayrı, odada televizyon izliyor. Her hafta aynı gün ve saatte bir dizi. Saatini kaçırmamaktaki disiplini dikkatimi çekti. Kanalı öğrenince tedirgin olsam da kırmak istemedim. Üstelik izlemeye yakın saatlerde arkadaşıyla telefonda haberleşiyorlardı, “başladı-başlayacak” muhabbeti. Devam etti, Allah’tan son zamanlarda takip tavsadı. Dizi, Samanyolu nam cemaat televizyonunda. Geçen gün gelecekte ne yapmak istediğinden bahis açtı. Adı Beyza olan bu arkadaşının Kenya’da öğretmenlik yapmak istediğini de lafın arasına sokuşturdu. Canımı sıkan şey genelde “bundan bize ne” olacak tavrımı yeniden ve tepkimi ölçecek şekilde sorgulamasıydı. Neyse, Kenya’dakiler çok fakirmiş, eğitim-öğretim şansı bulamıyorlarmış, onlara yardım etmek istiyormuş. Arada “Aman baba!” dedi, “Selam filmindeki gibi.” Şaşırdım. “Sen o filmi ne zaman izledin ki!?” O da şaşırdı. ” Baba, sen para verdin de, öğretmenimiz sınıfı götürürken ben de gitmiştim ya!” İyi de bana “Selam” demedin ki! Her şeyi çözdük işte. Öğretmenleri bunlarla güya çok ilgili! Bir hafta sonu Meriç’te kahvaltı, bir başkasında Margi’de sinema keyfi. Üstelik götürdüklerinin de kız öğrenci hepsi. Öğretmeninin derslere artık türbanla girdiği bilgisi de eklenince öğrendiklerime… “Senin bu Beyza’nın ailesi galiba cemaatçi. Öğretmenin zaten pek belli.” demişim, soru/numuz bu şimdi, nedir bu cemaatçi. Yaa Ergün Yavuz, sen sanal sosyal ortamlarda cemaate dair ahkâm keserken… Anladın sen onu?… :)

Amasya’nın sabah bülbülleri gibi karanlığın çözülmeye başladığı dakikalardan beri yer gök kuş neşesi. İçimde özgürlük hissi. Özgürlük histen ibaret yazık ki! Başı kıçı dağıtasım, engine kanat açasım var.

Kanaat önderi: Yeni zaman peygamberi. Şıh’ın modernize tesmiyesi. Çünkü beyinsiziz. Yok, var da akıl tunne!

Toplumu, kıyamet yarın kopacakmış gibi ihtar’ile korkutanlar, kıyamet hiç kopmayacakmış gibi yaşamaktalar.

Behey kırlangıç, nereden gelirsin?
Hani şimdi n’ittin Hind’i, Yemen’i?
Ötme garip bülbül, ben de garibim,
Sen de bilir misin âhir zamanı?

17. yüzyılın ozanı Karacaoğlan bülbüllerden soruyor âhir zamanı. Dedem de bu kaygıyla yaşamış, oğlu babam da. “Ahir zamandayız.” tespitiyle başlayan büyük konuşmalarına kulak kabartmş ben de ahir zaman insanıydım. Haylazlığı sabır taşıran çocuğa kızan kadın “Âhir zaman tohumu!” diye söyleniyordu ya, o zaman âhir zaman çocuklarımızda. Âhir zaman peygamberi Hz. Muhammet’ten beri âhir zaman zati. Neredeyse 1500 yıl… Sayılabilir insanlık tarihi zaten 2013 yıl!


Get AZCC